کبری سعادتی/ آزنا آنلاین- طبیعت شهرستان گرمی تماشایی است و اگر زمان سفرت آغاز بهار باشد و رویش طبیعت که معجزات خداوند را با چشمان خود نظاره می کنی و مسحور زیبایی طبیعت بکر آن می شوی. از اردبیل که به سمت شهرستان گرمی حرکت می کنی طبیعت و کوه و دشت در قاب چشمانت جای می گیرد و انگار خداوند جعبه مداد رنگی اش را در دست گرفته و طبیعت را آن گونه که دوست داشته و تماشاگر پسند بوده رنگ آمیزی کرده است. تلفیق رنگ و جاده ای که تو را از رنگی به رنگ دیگر می رساند زیبا و غیرقابل توصیف است. طبیعت بکر و زیبای شهرستان گرمی همیشه مشتاقان خاص خود را دارد. عده ای برای گردش می روند. عده ای با تعریف آنهایی که رفته اند راهی می شوند و عده ای هم برای دید و بازدید اقوام رفته و روزهای تعطیل را در این شهر زیبای خدادادی ماندگار می شوند. شهرستان گرمی هر چقدر که طبیعت بکر فراوانی دارد و دل از گردشگران و طبیعت دوستان می رباید در بطن شهر محروم است و همان طور که رهبر شهیدمان فرموده اند: « اگر می خواهید محرومیت را ببینید به گرمی سفر کنید.» با گذشت سال ها وضعیت باز هم همان بوده که هست؛ این شهرستان مرزی و زندگی این مردمان خونگرم و غیور با محرومیت در هم سرشته شده است. اگر در یک سری امکانات نسبت به سال های گذشته برخوردار هم شده باشد اما همیشه از همتایان خود عقب مانده است. این شهرستان هر سال فرسوده تر می شود و فقط شخصی سازها با ساخت و ساز خود روی شهر را سفید کرده اند. درست است که بعضی از اقدامات انجام شده و شرکت هایی چون شیرآلات قهرمان و... در این شهرستان فعال شده است اما گرمی همچنان مهاجرت معکوس دارد و تحصیل کرده ها و جوانانی که می بینند در این شهرستان راه به جایی نمی برند کوله بار سفر خود می بندند و راهی شهرها و استان های دیگر می شوند. در ایام تعطیلات عید نوروز و تعطیلات مدت دار مثلاً چند روزه صف نانوایی ها شلوغ می شود و عابربانک ها از کار می افتند و با ترافیک خودروها شهر قفل می شود و امکانات این شهر هیچ وقت جوابگوی مهمانان و مسافران نیست و زندگی شهروندان هم در این شرایط از روال عادی خارج می شود. این شهرستان سوژه طراحان جدول شده و به شهر بدون چهار راه معروف است اما همچنان علی رغم وعده ها هنوز برای گشایش راه درون شهری اقدامات موثری انجام نشده است. مردم این شهرستان برای ساده ترین بیماری خود راهی اردبیل، شمال، تبریز و پایتخت می شوند چراکه این شهرستان فاقد پزشکان متخصص در رشته های مختلف پزشکی مختلف و ام آر آی و... است . ورزشکاران این شهرستان امکانات ورزشی مناسبی ندارند و خانواده ها امکانات تفریحی و توسعه هیچ وقت از دروازه این شهر وارد نشده و اعتبارات استانی و شهرستانی در گرمی نمودی نداشته است. کمبود و نبود آب بویژه در روستاهای اطراف یکی از معضلات لاینحل این شهرستان است و زندگی مردمان اغلب روستاها با مشکلات عدیده ای مواجه است که راهکاری اساسی می طلبد. طبیعت بکر و جاذبه های تاریخی این شهرستان فراوان و رشک برانگیز است. طبیعت گردشکر پذیر افجه، داش دیبی، تنگ، قوزلو، اینی، شوون، قلعه برزند، دریاچه گیلارلو، آبشار چالاچوخور، شوله لر دره سی، خانه ها و غارهای تاریخی، دریاچه قالغانلو، امامزاده های زائر پذیر محمد بن محمد حنفیه و آقا میرعزیز، مزار میرسادات خان در قوزلو و رحیم خان در برزند، کوه آزنا، ایرناواش و... که می توانند گردشگران سراسر کشور را به سمت این جاذبه ها سرازیر کنند اما جهت شناساندن این ظرفیت تاریخی و جاذبه های طبیعی اقدامات موثری انجام نشده و اقداماتی لازم است که عایدی آن هم نصیب شهر شود و مسئولان مرتبط با نصب تابلوهایی در ورودی های شهر می توانند گردشگران و مسافران را راحت تر راهنمایی و مدیریت کنند. شهرستان گرمی دارای ندار است که مسئولان و متولیان دلسوزی می خواهد که جاذبه های بکر را به منبع درآمد تبدیل کنند و اعتبارات را صرف توسعه شهری کرده و با جذب سرمایه گذاران بخش خصوصی غبار محرومیت را از چهره شهر بزدایند تا جوانان این شهر نیز کوله پشتی های پر از رویا و آرزوهای خود را از روی دوش خود بردارند و در شهر خود دنبال آرزوهای شان بگردند. به مناسبت تشریف فرمایی رهبر شهید انقلاب اسلامی در ۶ مرداد ماه ۱۳۷۹ به شهرستان گرمی این روز به روز گرمی نامگذاری شده است. در این روز بود که رهبر شهید انقلاب با دیدن محرومیت گرمی فرمودند: «هر کس می خواهد محرومیت را ببیند به گرمی سفر کند.» حالا مسئولان خود کلاه تان را قاضی کنید در این ۲۶ سال چقدر تلاش کرده آید که گرمی را از چنگال محرومیت برهانید؟! آیا وقت آن نرسیده که دست توسعه را به گرمی بفشارید و آن را به گرمی بیاورید و در این شهرستان ماندگار کنید. خدا کند توسعه با گرمی سرد برخورد نکند تا فرزندان این شهر ترک دیار نکنند و رویاهای های خود را از این شهر کوچک ندهند.